بی برنامگی در برنامه ریزی بهینه اوقات فراغت جوانان

بی برنامگی در برنامه ریزی بهینه اوقات فراغت جوانان

اوقات فراغت دارای ابعاد مختلف فرهنگی، تربیتی و آموزشی است و می تواند در رشد و تعالی شخصیت و خلاقیت جوانان به ویژه دانش آموزانی که سازنده آینده کشور عزیزمان هستند تاثیر به مراتب بسزایی داشته باشد. در هر جامعه ای با توجه به شرایط فرهنگی و اقتصادی و سیاسی حاکم بر آن اشکالی از گذران اوقات فراغت مشاهده می شود که متناسب با میزان و کیفیت آن باید برنامه ریزی شایسته ای انجام پذیرد.

برنامه ریزی در زمینه اوقات فراغت مختص و ویژه یک سازمان و یا یک نهاد خاص نیست و می توان سازمان های زیادی را برشمرد که هر کدام به نحوی مشغول برنامه ریزی برنامه های اوقات فراغت جوانان می باشند که می توان از کمیته امداد امام خمینی ( ره ) ، وزارت علوم و تحقیقات و فناوری، دانشگاه آزاد اسلامی،وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، نیروی مقاومت بسیج، سازمان تبلیغات اسلامی، جمعیت هلال احمر ،سازمان ملی جوانان، سازمان بهزیستی، وزارت آموزش و پرورش، جهاد دانشگاهی، سازمان تربیت بدنی و … نام برد.

باعنایت به وجود قشر عظیمی از خانواده ها که جزء طبقه متوسط جامعه به شمار می آیند می توان گفت که تنها معدودی از خانواده ها قادر به برنامه ریزی و غنی سازی اوقات فراغت فرزندانشان هستند و مابقی آنها به دلیل عدم تمکن مالی به ناچار هیچ طرح و برنامه ای برای اینکه فرزندشان این اوقات را به بهترین نحو بگذرانند ندارند.بررسی پرونده های قضایی و همچنین گزارشات نیروی انتظامی نشان می دهد که بیشترین جرم و جنایات و ده ها تخلف و بزه همواره در طول سه ماه تعطیلی مدارس و دانشگاه ها اتفاق می افتد که این مساله نشات گرفته از عدم برنامه ریزی برای غنی سازی اوقات فراغت بیکاری این قشر عظیم است . اکثریت قشر جامعه نیز از وضعیت مطلوب اقتصادی برخوردار نیستند که بتوانند مطابق با نیازها و خواسته های فرزندانشان برنامه ریزی کنند.

در نحوه گذران اوقات فراغت به نظر می رسد پیشنهادات زیر قابل بررسی بیشتری است :

  1. پخش برنامه های متنوع و جذاب تلویزیونی که البته مطابق با علائق و سلائق جوانان باشد چرا که آنها وقت زیادی برای دیدن برنامه های تلویزیونی اختصاص می دهند. این امر می طلبد که مسئولان صدا و سیما در جهت پربارشدن برنامه ها گام های موثرتری بردارند و از نظرات جامعه شناسان و کارشناسان در این زمینه استفاده کنند .
  2. دولت با ایجاد مراکز فرهنگی و آموزشی، تالارهای نمایش، فضاهای ورزشی و تفریحی، خانه های فرهنگ، کتابخانه ها امکاناتی را برای گذران اوقات فراغت جوانان فراهم سازد تا خانواده ها با کمبود فضا و امکانات مناسب مواجه نشوند چرا که بی تفاوتی و نبود احساس مسئولیت نهادهای دولتی موجب می شود جوانان تصور کنندکه جامعه نسبت به آنها بیگانه و بی توجه است . البته این امکانات باید همراه با تسهیلات مالی کافی در اختیار خانواده ها قرار گیرد.
  3. آموزش استفاده صحیح از اوقات فراغت یکی از راه های جلوگیری از انحرافات جوانان است که همکاری و هماهنگی خانوده ها با مدارس آموزش و پرورش را می طلبد و پیشنهاد می شود که خانواده و مدرسه در اهداف، محتوا و برنامه ها و روش های آموزشی و تربیتی و استفاده از اوقات فراغت جوانان همسو باهم حرکت کنند تا زمینه بهره گیری صحیح از این اوقات فراهم آید.
  4. ایجاد فعالیت های فوق برنامه مثل تشکیل انجمن ها و تیم های ورزشی، علمی و ادبی و شرکت در فعالیت های اجتماعی نیز می تواند در جامعه پذیری و در نهایت غنی سازی اوقات فراغت مثمر ثمر باشد.
  5. پایین بودن سهم هزینه های اوقات فراغت در سبد خانوار و توزیع نامتناسب امکانات و فضاهای فراغتی در سطح ملی نیز از عوامل بسیار تاثیرگذار می باشد .

جوانان دارای استعدادها و توانایی های بالقوه ای می باشند که اگر در محیط مساعدی قرار بگیرند به شکوفایی های اجتماعی و بعضا اقتصادی فراوانی می انجامد .بشر امروز بیش از هر زمان دیگری دارای اوقات فراغت است و این اوقات پیوسته رو به افزایش است و از آنجا که بسیاری از تبهکاری هاو انحرافات و ستیزه جویی ها در ایام اوقات فراغت و بیکاری رخ می دهد، لذا سهل انگاری و عدم توجه به این امر باعث به تباه کشیدن جامعه می گردد. نتیجتا اینکه امکان مدیریت موثر فراغت به علت گستردگی بی حدوحصر آن تنها در اجرای فعالیت های آن در بخش خصوصی امکان پذیر است. از این رو وارد نمودن این بخش بسیار لازم و ضروری به نظر می رسد .

دکتر محمد بیدگلی – مدرس دانشگاه و کارشناس مسائل ایران

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*